Gevolg: ik was nu echt invalide. Kon nog nauwelijks lopen, spierpijnen, omdraaien in bed onmogelijk, bovenaan de trap gestruikeld en drie treden naar beneden gekukeld met een glas jus. Maar ik voelde me minder duizelig en misselijk, dat wel. Hoewel ik zeer wankel ter been was en constant dreigde om de vallen. Zelfs zittend op de rand van mijn bed tuimelde ik om. Dit kon dus ook niet.

Ik ben maar weer begonnen met de gebruikelijke tien pillen levodopa. En... nu heb ik weer energie en loop beter, dreig niet om te vallen. Weer een wijze les geleerd. Toch zou ik graag met een deskundige naar de hoeveelheid pillen willen kijken i.v.m. maagklachten. Een flinke hand per dag is toch rijkelijk veel.

Ga terug naar alle blogs en vlogs van Rik Bronkhorst