Ik volg ook niet meer alles over parkinson want het maakt me down als ik lees hoeveel slechter andere mensen met parkinson er aan toe zijn.

Maar soms stoor ik me ook aan berichtjes, vooral op Facebook. Vlak na de diagnose las ik alles over parkinson en volgde ik verschillende parkinsongroepen op Facebook. Ook registreerde ik ieder pijntje of ongemak in de Strive-app. Dit staat allemaal op een lager pitje, want wat heb je er aan? Eigenlijk wil ik die hele parkinson uit mijn leven bannen en gewoon weer verder gaan waar ik gebleven was.

En dan ook verlost zijn van al die vage klachten zoals dubbel zien (maar alleen als het donker is) en dansende letters als ik wil lezen. Bijna iedere dag ben ik duizelig en heb ik hoofdpijn. Ligt dat aan de parkinson, aan mijn ogen of is het toch een bijwerking van de Lanoxin (zoals ik in de bijsluiter las)?

Ik loop bij de neuroloog, de cardioloog, de gynaecoloog, de oogarts en de orthoptist. En daarnaast de parkinsonverpleegkundige en de fysiotherapeut. Dat is bijna iedere twee maanden een bezoek aan het ziekenhuis. Maar de parkinson heb ik voor de rest van mijn leven. Ik zal er mee moeten handelen want hij gaat echt niet weg! Dus zoals Barry Stevens altijd zei bij de Soundmixshow: "Vooral doorgaan!".

Dus heb ik me opgegeven als vrijwilliger voor het Parkinson Café dat dit jaar start in Middelburg. Maar wel als vrijwilliger en niet als deelnemer, want daar ben ik nog niet aan toe.

Bekijk hier alle blogs van Derkie Dingemanse