Wat vooraf ging. Met de inkt van mijn Parkinsoncertificaat¹ nog nat en wetende dat verslikken en ander logistiek ongemak in het verschiet liggen, deed ik mezelf een gastronomische belofte. Ik vond namelijk dat ik met mijn kwaaltje wel aanspraak kon maken op wat compenserende geneugten. Ik zou me de komende jaren tegoed doen aan de inhoud van minstens één trek van een flinke Urker kotter, de halve Barneveldse dagomzet, een kwart hectare vol malse Angus en een achtste van de jachtopbrengst van het Kroondomein. Het water liep me al in de mond. Maar niet alle beloftes worden ingelost, helaas. Maar ook gelukkig! En het water loopt me minder nog ìn en steeds meer ùit de mond². Drs. P. heeft steeds weer eer van zijn – ditmaal waterloopkundig – allengs vorderende sloopwerk.

Geïnspireerd door het boek van een collega³ spoorde Marianne mij eerder al aan het keto-dieet te bestuderen en zo mogelijk te volgen, Maar ik was sceptisch, had geen zin in extra gedoe en het ontzeggen van gebraad en andere culinaire heerlijkheden.

Dat parkinson ook een vinger in de darmpap heeft en dat het darmgebeuren ook een rol speelt/kan spelen bij het ontstaan en beloop van parkinson is steeds duidelijker. Er komen steeds meer aanwijzingen dat ook voeding een rol speelt. In dat kader wordt ook bij parkinson een mediterraan dieet wel geadviseerd. Bij reumatische aandoeningen is een verband aangetoond tussen een mediterraan dieet en zeker ook tussen een plantaardig dieet en afname van de klachten⁴. Het vermoeden bestaat – zo begrijp ik - dat dit via vergelijkbare mechanismen ook geldt voor parkinson. Onder andere de afdeling neurologie van het UMCG doet daar onderzoek naar.

Bij sommigen moet het water eerst aan de lippen staan, alvorens tot inzicht en inkeer te komen en alles uit de kast te willen halen. Hoeveel en welke moeite wil ik doen voor hoeveel procent kans op hoeveel procent vertraging in achteruitgang van wàt van het hele circus aan parkinsonsymptomen? Is zo’n dieet alleen maar inleveren? Of kun je zeggen, zelfs bij uitblijvend resultaat: Ik heb het geprobeerd (in plaats van afwachten). Wat heb je te verliezen met zo’n dieet? En/of valt er ook op andere terreinen wat te winnen? Nooit geschoten is altijd mis! Zo kon het gebeuren dat we onlangs toch besloten tot het overstappen op een plantaardig dieet. Ik zeg we, omdat Marianne dit idee aanmoedigt en steunt. En ze doet zoveel mogelijk mee. Zoveel mogelijk, omdat de combi glutenvrij (in verband met coeliakie) en plantaardig de spoeling wel wat dun maakt. En het staat haar natuurlijk sowieso vrij om van het vegan dieet af te wijken. Gewapend met de eerste adviezen van de diëtiste hebben we op 20 april jl. vleesloos, maar, samen krachtig en gespierd, onze strijd tegen P. verder opgevoerd.

Bij de introductie van de nieuwe schijf van vijf klonk klinkt het veelvuldig: ‘Ik laat me mijn vlees niet ontzeggen door wie of wat dan ook!’ We blijven ook hier hangen op betrekkingsniveau. Hoe herkenbaar. Ook kan ik niet al het leed van de hele wereld op m'n nek nemen En ook ik gebruik dit ‘niet op mijn nek…’ vaak en heel makkelijk als excuus. Maar voorbij het ‘ik laat me de wet niet voorschrijven’ en ’ik heb recht op...’ en zo meer, is er en heb ook ik best wel oog voor de footprint, het dierenwelzijn, het ‘minder vlees = meer grond voor meer voedsel voor meer mensen' enzovoorts. Weliswaar moest Drs. P mij eerst bijkans kopje onder duwen om over de (betrekkings)weerstand te overwinnen. Hoe dan ook, voor nu is 't voor mij en ons alleen plantaardig wat de pot schaft! En daarover later wellicht meer.

1. Eind januari 2020 kreeg ik de diagnose uitgereikt.  
2. Door het verminderen van de slikreflex stijgt de speekselspiegel, hetgeen regelmatig tot overstromingen leidt. Zie ook mijn ervaringsverhaal ‘Van Aeterna Tot Ex Ore'.  
3. 'Van Humor Tom naar Tumor Tom, door Tom Roelofs', ISBN:9789083292243  
4. Zie bijvoorbeeld de website van ReumaZorg Nederland .