Het was niet onze eerste cruise maar dit keer had ik heel veel last van de deining. Zodra het schip ging varen kon ik niet meer recht lopen en ging alles duizelen. Op het vasteland had ik het gevoel dat ik op een varend schip liep en dat de wereld om mij heen bewoog. Heel vervelend. Is dit zeeziekte of speelt de parkinson parten?

Op internet las ik dat de schommelingen van een schip door een parkinsonpatiënt heftiger ervaren worden dan door iemand die geen parkinson heeft. Dat zou dus heel goed kunnen, want in 2017 (toen ik nog geen parkinson had) gingen we voor de eerste keer varen en had ik nergens last van. In 2024 had ik een paar dagen flink last en nu dus iedere vaardag.

Ik zag aan boord verschillende mensen met een pleistertje achter het oor tegen zeeziekte. Misschien is dat wat voor mij? Ik ga het in ieder geval overleggen met de neuroloog.

De woensdag na de vakantie had ik een rijtest. O, wat was ik zenuwachtig hiervoor. Want als ik niet meer mag rijden wordt mijn wereldje wel heel klein aangezien we hier in het dorp geen winkel hebben. Maar de rijtest viel reuze mee. Ik moest een rondje rijden, een noodstop maken enkele rotondes rijden en toen was het klaar. Mijn rijbewijs mag verlengd worden tot 3 oktober 2031.

Dat was een pak van mijn hart en nu op naar de volgende uitdaging. De kustmarathon van Zeeland.

Bekijk hier alle blogs van Derkie Dingemanse