Mijn vader had toch gelijk………..

De spellingscontrole doet zijn werk. Ik probeer een verslag te schrijven van de workshop “Samen zingen” door Ivette van Laar en ik zie alleen maar van die rode golvende strepen in mijn tekst die willen zeggen  dat ik een “fout” maak. Dat moet ik maar snel vergeten want vandaag spreken we een andere taal, namelijk de taal van de koorzang.

Ivette is zangpedagoog en dirigent van het Parkinsonkoor Zutphen e.o. dat in maart 2025 werd opgericht. Zingen helpt mensen met de ziekte van Parkinson om de stem weer meer tot klinken te brengen. Wij Parki’s gaan namelijk in de loop der jaren steeds zachter en onduidelijker praten.  Dat is niet fijn voor ons zelf, maar ook niet voor onze omgeving.  Met zingen kun je werken aan klank, volume, articulatie en ademhaling. Dat is de theorie en ik ben heel erg benieuwd wat dat in de praktijk oplevert. Ik ben zelf volstrekt amuzikaal (denk ik). Mijn vader zong vroeger in de kerk bij het mannenkoor. Gregoriaans, een taal waar ik niets van begreep. Geen idee wat hij daar zo mooi aan vond.

Ik kruip achter mijn laptop om aantekeningen te maken voor dit verslag en laat het werk aan de rest van de aanwezigen over. Van het koor zijn 14 leden present, verder zo’n 20 m/v publiek.

We gaan inzingen. Enthousiast geeft Ivette aan bbbbrrrrrr, mmmmmmmm, ohhhhhhetc. Alle aanwezigen doen van meet af aan enthousiast mee. De toon is gezet. Niks de kat uit de boom kijken wat we allemaal wel eens gedaan hebben bij weer zo’n cursus of workshop van de werkgever. Meedoen!

Voor het koor is dit het eerste publieke optreden en dat is best wel spannend. Het eerste lied is “Oh how lovely is the evening “. Dat klinkt heel goed en Ivette straalt.  De nummers volgen elkaar snel op en Ivette gooit er nog een schepje bovenop want ze durft het aan het koor meerstemmig te laten zingen. Ook dat gaat goed en het plezier straalt er vanaf en dan zeggen ze dat Parki’s moeite hebben met multitasken…..”Always look on the bright side of life” is wat mij betreft één van de hoogtepunten van de workshop en dat is een motto dat vele Parki’s zal aanspreken.

Ik ben diep onder de indruk van het gebodene. Ik verbaas me erover wat je in één les al kunt bereiken maar wat ik vooral ook zie is wat het losmaakt bij mensen en dat is vooral veel plezier beleven. Ik begrijp nú pas wat mijn vader zo leuk vond aan het zingen in een koor.

Peter Bisseling