Als ik aan een gezellige en rijk gedekte tafel zit met veel schalen, een bloemetje, kaarsen in mooie zilveren kandelaars, chique wijnglazen en bestek voor elke gang, dan voel ik me beknot, benauwd, opgesloten. Alsof ik met mijn armen zo strak mogelijk tegen mijn lijf aan moet eten. Het voelt alsof ik me heel klein moet maken. Van een stoel die aan tafel te dicht naast me staat heb ik dezelfde hinder. Hij belemmert me gevoelsmatig in mijn bewegingsvrijheid. Het is alleen maar verbeelding, maar toch. Het voelt reuze ongemakkelijk. 

Ga terug naar alle blogs van Arnold Smeels