Over leven met de ziekte van Parkinson of een ander parkinsonisme of RBD
Ervaringsverhaal
Op donderdag had ik een afspraak met de oefentherapeute. Ik heb haar die ochtend drie kwartier gesproken.
Ik weet de oefeningen die we gedaan hebben nog precies. Bekken kantelen door liggend op een matje, met opgetrokken knieën, je rug beurtelings hol en bol te maken; benen één voor één losjes naar voren en naar achteren zwaaien; beenspieren aanspannen door met een voet op een stoel met je neus naar je knie te zakken; liggen op je rug, armen gespreid, knieën opgetrokken, voeten tegen elkaar en de benen beurtelings naar links en naar rechts zo ver mogelijk laten zakken, en nog een paar.
Toen ik een paar uur later een zakje met schillen in de ondergrondse container aan de overkant van de straat had gemikt en terugliep naar huis, fietste ze toevallig net bij ons door de straat. Toen ik haar vriendelijk wilde groeten, kon ik met de beste wil van de wereld niet op haar naam komen. Het bleef bij ‘hallo’. Ik heb thuis nog zeker tien minuten nodig gehad om er weer achter te komen hoe ze heet.
Deze website maakt gebruik van cookies om goed te functioneren. Als je wilt aanpassen welke cookies we mogen gebruiken, kan je jouw cookie-instellingen wijzigen. Meer informatie is beschikbaar in onze privacyverklaring.