Ervaringsdeskundige detailpagina

Aan het woord

Ervaringsdeskundige

Op deze blogpagina leest u ervaringsverhalen van (een naasten van) een persoon met de ziekte van Parkinson of een parkinsonisme. Deze blog geeft een inkijkje in hoe het leven met deze aandoeningen eruit kan zien. Bent u lid van de Parkinson Vereniging? Log in op de website en reageer op de blog! Als lid kunt u tevens op de hoogte worden gebracht wanneer er een nieuwe blog of vlog geplaatst wordt in het kanaal voor ervaringsverhalen in de online community voor leden.

Angela Korving en Henk Verdonkschot bij de Pater Karel Kapel in Munstergeleen
Angela Korving

Ik ben Angela Korving (geb. 7-12-1957). Mijn eerste man overleed toen ik 52 jaar was. Met hem heb ik twee kinderen en zes kleinkinderen. Ik leerde Piet (geb. 31-5-1951) kennen en we zijn drie jaar geleden getrouwd. Piet heeft twee kinderen. We wonen in Geleen in een kleine seniorenwoning.

Samen met Piet hoopte ik nog veel mooie jaren te mogen hebben. Maar begin 2025 werd bij hem parkinsonisme PSP-RS gediagnostiseerd. We moesten onze toekomst anders gaan zien en ons dagelijks leven aanpassen aan de ziekte van mijn man. Met heel veel onzekerheden en vragen val je in een gat waarvan je het bestaan niet wist. Opeens moet je heel veel opgeven.

Ik schrijf graag dingen van me af en hoop in mijn blog iets te kunnen betekenen voor andere naasten, zoals wij als partners van mensen met parkinson ons noemen. We dragen de ziekte samen en het is nu nog maar het begin. We weten niet hoeveel jaren we nog in redelijk goede gezondheid samen kunnen zijn. Maar ja.... wie weet dat wel?

  1. Een helse tijd

    Al een tijdje stond er voor mij een operatie gepland om de gal eruit te halen. Maar na drie maal een galkoliek te hebben gehad en bijna niet meer kunnen eten, werd besloten dat ik eerder geopereerd zou worden. Ik werd met een koliek opgenomen en werd zaterdag 14 februari geopereerd. Zondag daarna mocht ik naar huis en ik was blij dat alle ellende nu achter de rug was, maar…

    Lees meer over "Een helse tijd"
  2. Achteruitgang

    Het stoppen met de bloeddrukverlagers heeft mijn man niet geholpen tegen de duizeligheid. Nu gaat de neuroloog eindelijk akkoord dat de levodopa wordt afgebouwd. Maar helaas, de duizeligheid blijft.

    Lees meer over "Achteruitgang"
  3. Goede en slechte momenten

    De cardioloog stelt voor om een medicijn voor de bloeddruk en het hartritme eraf te halen, in de hoop dat de bloeddruk wat hoger wordt en de duizeligheid afneemt. Dat proberen we uit.

    Lees meer over "Goede en slechte momenten"
  4. Meer slikken

    Op 27 oktober bij de parkinsonverpleegkundige geweest. Gezegd dat de levodopa niks doet. Advies: nog meer slikken. Ja, het is wel bekend dat bij parkinsonisme de levodopa vaak niets doet. Maar het kan ook zijn dat je nog net op een te lage dosering zit. Vanaf nu dus uitproberen.

    Lees meer over "Meer slikken"
  5. Elke dag heeft hetzelfde ritme

    Inmiddels hebben we de uitslag van de psychologische test. Zijn aandacht en tempo zitten op stoornisniveau. Geheugen en executieve functies waren zeer wisselend. De kans op dementie is groter dan bij gezonde mensen, maar dat treedt meestal op in het laatste traject van de ziekte. Wanneer dat zal zijn weet niemand, dus daar heb je ook geen houvast aan. We weten eigenlijk niet meer dan dat we al wisten. De uitslag was geen verrassing.

    Lees meer over "Elke dag heeft hetzelfde ritme"
  6. Genieten van mooie momenten, zo lang het kan!

    Nadat mijn man de diagnose PSP-RS heeft gekregen is er weinig veranderd. Inmiddels hebben we ontdekt dat er goede en minder goede dagen zijn en dat stress altijd een negatieve invloed op de symptomen heeft.

    Lees meer over "Genieten van mooie momenten, zo lang het kan!"
  7. Mijn verhaal als partner van...

    Nadat mijn man de diagnose PSP-RS heeft gekregen is er weinig veranderd. Inmiddels hebben we ontdekt dat er goede en minder goede dagen zijn en dat stress altijd een negatieve invloed op de symptomen heeft.

    Lees meer over "Mijn verhaal als partner van..."
  8. “Heeft hij het niet gehoord of begrijpt hij het niet?”

    Dat was wat ik me de laatste maanden steeds afvroeg. Als ik mijn man (74) iets vroeg of zei, dan keek hij mij soms heel wazig aan. En dan dacht ik: Heb je het niet gehoord, of begrijp je het niet? Zijn reacties werden trager. Meer en meer verloor hij interesse in dingen. Kon niet meer enthousiast worden. Het was alsof hij meer en meer in zijn eigen schulp kroop.

    Lees meer over "“Heeft hij het niet gehoord of begrijpt hij het niet?”"

Cookies op deze website

Deze website maakt gebruik van cookies om goed te functioneren. Als je wilt aanpassen welke cookies we mogen gebruiken, kan je jouw cookie-instellingen wijzigen. Meer informatie is beschikbaar in onze privacyverklaring.

Cookie instellingen

Strikt noodzakelijk 7 cookies

Je ontvangt strikt noodzakelijke cookies, omdat ze nodig zijn voor het juist functioneren van deze website. Deze cookies kun je niet uitschakelen.
Naam Leverancier Omschrijving Bewaartijd

Voorkeuren 0 cookies

Deze website slaat jouw voorkeuren op zodat deze bij een volgend bezoek kunnen worden toegepast.

Geen cookies gevonden

Analyse 0 cookies

Deze website analyseert het gebruik ervan, zodat we functionaliteit daarop kunnen aanpassen en verbeteren. De gegevens zijn anoniem.

Geen cookies gevonden

Tracking 1 cookies

Deze website analyseert je bezoek om de inhoud beter op jouw behoeften af te stemmen.
Naam Leverancier Omschrijving Bewaartijd

Extern 0 cookies

Deze website maakt gebruik van externe functionaliteit, zoals Social Media deelmogelijkheden.

Geen cookies gevonden