Blog: Knipperen met de ogen

Blog: Knipperen met de ogen

9 februari 2021 0 reacties

Johan Lindner.jpg

Mijn naam is Johan Lindner (1966). Ik ben getrouwd met Annelize. In 2017 kreeg ik de diagnose parkinson. Tot november 2019 heb ik als accountmanager bij een bank gewerkt. Op advies van onze dochters Caya en Veerle schrijf ik korte verhaaltjes/anekdotes over mijn ervaringen en gevoelens. Het helpt me bij de verwerking en acceptatie. Ik schrijf ze met een glimlach op mijn gezicht. Een dag niet gelachen is een dag niet geleefd!

Annelize en ik zitten in de wachtkamer bij de neuroloog. Ik kijk rond of ik nog meer ‘Parkies’ kan ontdekken en besef dan dat er nog meer neurologische aandoeningen zijn. Aan het einde van de lange gang roept de parkinson verpleegkundige dat we mogen komen. Zo kan ze me mooi even observeren.

Het is een zeer vriendelijke en geïnteresseerde verpleegkundige. Toch begin ik me ongemakkelijk te voelen. Ze zit me steeds aan te staren! Vindt ze me leuk of zo? Na een tijdje roept ze de neuroloog erbij. Die blijkt in eerste instantie meer geïnteresseerd te zijn in het beeldscherm, dan in mij. Nadat hij alle gegevens tot zich heeft genomen draait hij gelukkig bij. We spreken uitgebreid de medicatie door en hij vertrekt weer.

We praten nog wat na met de verpleegkundige. Dan zegt ze: “Ik heb u een tijdje heel goed geobserveerd. U knippert nog vaak genoeg met uw ogen.” Ik kijk haar vragend aan. “Veel mensen met parkinsion knipperen te weinig en krijgen daardoor klachten van droge ogen”, zegt ze.
“Ohhhhwww, Okeeeey”, zeg ik.

Labels:

Reacties

Terug naar boven