21 januari 2026, Sanne van der Hooning-Bouman, bekkenfysiotherapeut

Sanne 2.jpgwoensdag 21 januari 2026 19:30

Een buitengewoon interessante avond is het geworden! Sanne van der Hooning-Bouman was onze gast en zij ging uitgebreid in op het onderwerp 'darmen en de blaas' binnen de fysiotherapie.

We kijken terug op een fijne avond met iets meer dan 50 bezoekers, weer een gezellig volle bak! Het blijkt een goede formule te zijn, informatieverstrekking in combinatie met gezelligheid. Bij de opening werd stilgestaan bij het overlijden van Klazien Dijkens op 16 december 2025. Klazien heeft, na dat er was vastgesteld dat ze de ziekte van Parkinson had, het Parkinson Café opgericht en vele jaren meegedacht, meegedaan en betrokken geweest bij het wel en wee van ons Café. We ontstoken een kaarsje voor haar, zodat ze er op deze avond symbolisch bij was. 

Een bezoeker van het Café, Jan Toes, schrijft samen met zijn broer kinderboeken en hij las ons aan het begin van de avond een verhaaltje voor uit één van zijn bundels. 

Het thema "darmen en blaas' binnen de fysiotherapie heeft naar buiten toe wat minder aandacht, maar Sanne van der Hooning-Bouman gaf ons een uitermate boeiende lezing over alle zaken die met deze materie zijn verwant. Met name bij Parkinson speelt dit onderwerp regelmatig een rol. Aan de hand van een PPT-presentatie (de u onderstaand kunt downloaden) nam Sanne ons mee binnen haar vakgebied. Bijna iedereen herkende veel problemen bij dit onderwerp en gelukkig kon Sanne ons ook oplossingen aandragen. Het is een onderwerp waarover je niet gemakkelijk spreekt, maar Sanne deed dat op een vanzelfsprekende wijze waardoor op zo'n avond er helemaal geen taboe meer rust over dit onderwerp.

Aangezien het de eerste bijeenkomst in het nieuwe jaar was, waren alle consumpties gratis, werd er voor extra drankjes en hapjes gezorgd en hebben we getoost op een hopelijk goed 2026 dat voor ons ligt. De pauze liep qua lengte dan ook lekker gezellig uit de hand :)

Na het tweede deel van Sanne's presentatie droeg Jan Toes nog een gedicht voor uit eigen werk. Het schrijven van gedichten heeft  Jan veel geholpen om een progressieve ziekte als Parkinson te kunnen aanvaarden en er in mee te buigen. Het helpt niet als je in de verdediging of de ontkenning gaat. Als je de ziekte hebt aanvaard is dat een moment dat je denkt dat je doorhebt hoe je te verhouden tot deze ziekte. Het delen daarvan met derden is van grote waarde. Ook bij de komende bijeenkomsten zal Jan regelmatig een bijdrage leveren. Onderstaand zijn eerste gedicht. Auteur: Jan Toes.

‘k heb ‘t,
Ik tors een ongenode gast
weet ik nu, onnozele kwast!
Parks is er, onmiskenbaar
ben ik er wel voor klaar?
Parks valt niet te negeren,
op m’n pad, ongewilde beren…
De toekomst, onvoorspelbaar
… een gevoelige snaar!
Ik leer te volgen,
ben minder verbolgen.
‘t is er, onverstoorbaar
Ik weet het, maar ….
Parks zal m’n leven niet verarmen
ik leer het te omarmen.
Dat maakt het zowaar,
milder, minder zwaar.
Met Parks sluit ik vrede
geniet van het heden!
Parks en ik, onafscheidbaar
het went, het is waar!
Ik heb het, onafwendbaar
Ik heb het, klaar!
Ik heb het.
‘k heb ‘t!

Jan Toes, Februari, 2021.

We kijken terug op een fijne avond, gezien alle positieve reacties!

Onderstaand tref u een link waarmee u de presentatie van Sanne van der Hooning-Bouma kunt downloaden.
KLIK HIER

  

  

   

  

  

   

  

« Terug

Archief > 2026 > januari

Terug naar boven